Een vertelling in vier delen over de belevenissen ener groep wandelaars. Vanuit de DVN afdeling Almere nemen zij deel aan de Almeersche Avondvierdaagsche. Beleef hun avonturen mee in dit dagelijksch feuilleton.

Donderdagavond 10 juni.

De Dag der Dagen: de finale van de Avondvierdaagse 2010 is aangebroken. Een dik wolkendek en een zomerse temperatuur laten Almere in de middag zuchten onder benauwd warm weer. Af en toe miezert het een beetje maar de buienradar is positief: we houden het vanavond droog. Marsleidster Margriet mag vanavond waken over een groep die er ZIN in heeft!

Ook onze Marsleidster heeft er zin in en Almere zal dat weten. Gewapend met een dubbele toeter én de fluit hoeft niemand meer te twijfelen dat DVN Almere op pad is. Connexxion laat Coby in de steek maar met stevige pas slaagt onze oudste deelneemster er in om tóch nog op tijd aan de start te verschijnen. Een oorverdovende klaroenstoot op de toeter, een daverende triller van Hans uit de fluit, het plein is verschrikt stil en met Thomas en Margriet op kop zet de stoet zich in beweging.

Met forse passen gaan we via Alkmaargracht en Haydnplansoen de nog altijd populaire Muziekwijk in. Thomas geeft vandaag het tempo aan en sommige lopers hebben het al snel níet alleen meer warm van de buitentemperatuur. Het stukje Muziekwijk vormt de opmaat naar de Literatuurwijk en als één van de scholieren uit een voorlopende groep een verdekt sanitair stopje wil maken blijkt onze Marsleidster, ook al is ze inmiddels een trotse jonge oma, maar wát in voor een lolletje. Een snel sprintje, een enorme stoot op de toeter en het jongmens springt met knalrood hoofd van schrik een halve meter de lucht in. Hilariteit alom! Maar het lachen zal ons nog enigszins vergaan….

De route zigzagt verder en het lopen in zo’n grote groep maakt de navigatie makkelijk. Als we de lucht steeds dikker zien worden probeert Margriet met een klaroenstoot de wolken te verdrijven maar helaas: zelfs haar zeer respectabel aantal decibellen zal niet voldoende blijken door te dringen. Via de Rolling Stones straat en de brug over de Hoge Ring naderen we vrolijk het Fischerpad.

Adelbert, die samen met Gerda op het 15 minuter verderop gelegen pauzepunt staat heeft ondertussen een kennersblik op de lucht geworpen en heeft op tijd de beschutting van de catering auto opgezocht. Want terwijl we genietend en nog weinig vermoedend uitkijken over de prachtige Almeerse natuur begint het zacht te druppen. ‘Lekker, een beetje regen’ roept één van onze wandelaars enthousiast. Een uitspraak die de Weergoden kennelijk bevalt want een paar tellen later gaan de hemelsluizen open. Wijd open. Zéér wijd open. Een wolkbreuk zorgt dat iedereen zonder paraplu in no-time drijfnat is, en wie wel een paraplu heeft mag soppen door centimeters diepe plassen.

Het goede humeur van de wandelaars blijft onder de zondvloed onaantastbaar maar toch… het is wel bar. Zelfs lange afstandsloper Thomas, toch wel gewend aan het lopen in slecht weer, schudt ietwat geërgerd de natte manen óver zoveel regen in zo’n korte tijd. Als de wandelgroep even later aankomt bij het pauzepunt lijkt het bij sommige dan ook de vraag: ‘heb je nou meegedaan aan de Avond- of aan de Zwem-vierdaagse? Maar het leed is snel vergeten bij de aanblik van de heerlijke pauzetafel met snacks en drankjes die Adelbert en Gerda weer voor ons hebben neergezet.

Een wat langere pauze geeft iedereen even gelegenheid om de grootste natheid uit te wringen en de koolhydraten aan te vullen voor het laatste gedeelte van de Almeerse Tocht der Tochten. Hierna wachten de laatste kilometers naar Het Moment waar vanaf de start maandagavond naar toe is geleefd.

Want vanaf nu gaat het op naar de Finish. Naar de Almeerse Via Gladiola. Marsleidster Margriet neemt regelmatig een grote hap lucht om met bolle wangen haar toeter te laten schallen. Grote groepen jonge wandelaars duiken voor ons op, Thomas besluit tot een omtrekkende beweging maar het tempo wordt een paar honderd meter verderop definitief gestuit. En masse gaat het nu richting de Finish. Een lange haag van enthousiast klappend, juichend publiek en overal bloemen geeft de wandelaars vleugels. Vergeten zijn de kletsnatte schoenen, vergeten de brandende voeten, spierpijn bestaat niet meer.

De laatste meters die ons nog scheiden van de Finish van de Avondvierdaagse 2010 worden afgelegd en dan is het voorbij. De prestatie is geleverd, vier avonden zijn er 10 kilometers Almeerse bodem onder de voeten doorgegaan. Gerda en Ineke staan klaar om de wandelaars met bloemen en zoenen te verwelkomen. Marsleidster Margriet speldt medailles op, speecht lovende woorden en e.e.a. wordt van allerlei kanten op de gevoelige plaat vastgelegd. Een warm afscheid, handen schudden en ‘tot volgend jaar’ roepen en dan is het voorbij. Vier avonden wandelen door de mooie delen van Almere-Stad. Vier avonden veel inzet, veel plezier en veel saamhorigheid. Vier keer 10 kilometer lopen op de Avondvierdaagse en voor een deel van de groep wat minder door de afgelasting van dinsdagavond. Voor de zesde keer op rij samen met de DVN Afdeling Almere. Deelnemers en organisatoren: allemaal héél, héél hartelijk bedankt.

It was a pleasure and honor to walk with you!